Portekiz’e giderken nelerden vazgeçtik?-Bir hayatı kapatıp yenisini açmak

Yeni bir hayata başlamak kulağa çok güzel geliyor değil mi?

Ama kimse size o “yeniyi” kurmadan önce eski hayatınıza veda etmenin nasıl bir his olduğunu pek anlatmıyor.

Bizim için Portekiz yolculuğu sadece bir uçağa binmek değildi. Aslında biz uçağa binmeden çok önce taşınmaya başlamıştık. Çünkü bazen bir ülkeyi değiştirmek için önce hayatınızdaki parçaları tek tek yerinden çıkarmanız gerekiyor. Ve biz de bunu yaptık. İlk vedamız karavanımız oldu.Yıllarca bizim için sadece bir araç değildi. Kamp yaptığımız, yollara çıktığımız, anılar biriktirdiğimiz küçük evimizdi.

Bir sabah “Bunu satıyoruz” demek kolay olmadı. Çünkü bazı şeyler para karşılığında el değiştiriyor gibi görünür ama aslında içinde bir sürü anı taşıyor. Ama yeni bir başlangıç yapacaksak bazı eski sayfaları kapatmamız gerekiyordu.

Sonra evimiz… Kiralık evimizi boşalttık. Dolapları açıp “Bunu götürelim mi?” sorusu hayatımızın ana konusu oldu. 🙂 Meğer insanın ne kadar çok eşyası varmış… Bir noktadan sonra fark ettik ki yıllardır “bir gün lazım olur” diye sakladığımız şeylerin çoğu aslında hiç lazım olmamış. Eşyalarımızın büyük kısmını ikinci el olarak sattık. Bazılarını verirken kolaydı, bazıları ise “Buna da mı veda edeceğiz?” dedirtti. Ama her sattığımız şeyle biraz daha hafifledik.

Kahve dükkanımız Ruby… Bodrum’da kurduğumuz, emek verdiğimiz, 5 yılda büyüttüğümüz bir düzenimiz vardı. Kahvesinin kokusuna, müşterilerimizin sohbetine, günlük rutinimize alışmıştık. Ama bazen hayat size aynı yerde kalmayı değil, yeni bir yola çıkmayı fısıldıyor. Kahve dükkanımızı devrettik. Bir başka hayatın kapısını kapatıp, başka bir hayatın anahtarını almaya çalışıyorduk.

Arabamızı da sattık. Yani Türkiye’de kurduğumuz düzenin neredeyse her parçasını tek tek bıraktık.

Ev, Araba, İş, Eşyalar, Alışkanlıklar… Bütün bunlar bir anda olmadı tabii. Bir yandan “Yeni bir başlangıç yapıyoruz” heyecanı vardı. Bir yandan da içimizde küçük bir ses: “Acaba doğru mu yapıyoruz?” Çünkü gerçek şu: Yeni bir hayata başlamak sadece cesaret işi değil. Biraz da vedalaşma işi. Türkiye’de güzel bir hayatımız vardı. Anılarımız, dostlarımız, emek verdiğimiz şeyler vardı. Ama bazen bir hayali gerçekleştirmek için, bildiğiniz konfor alanından çıkmanız gerekiyor.

Çantalarımızı, birkaç önemli eşyamızı ve yıllardır biriktirdiğimiz cesaretimizi alıp yola çıktık.

Şimdi geriye dönüp baktığımızda şunu görüyoruz: Bazen sahip olduğunuz şeyleri bırakmak, aslında kaybetmek değil, daha büyük bir hikâyeye yer açmakmış. Portekiz maceramızın en zor ama en öğretici kısmı buydu. Çünkü yeni bir hayat kurmadan önce eski hayatınıza teşekkür etmeniz gerekiyor. Biz de ettik. Ve şimdi yeni hikâyemizi yazıyoruz. 🇵🇹

İpek & Çağdaş